مقادیر مجاز پاراترهای شیمیایی در فرایند لجن فعال و هاضم بی هوازی

بارها در فاضلاب های صنعتی مشاهده شده است که غلظت های سمی و بازدارنده آلاینده های آلی و معدنی می تواند فرایند بیولوژیکی تصفیه را کند کرده، یا اگر در غلظت های بالا وجود داشته باشند، کاملا آن را متوقف سازد. میکروارگانیسم ها تا اندازه ای خودشان را به حضور این آلاینده ها سازگار می کنند. غلظت بعضی از مواد مجاز در فرایند هوازی در جدول (۱) آورده شده و فهرست بازدارنده ها متداول هضم بی هوازی در جدول (۲) داده شده است.

مقادیر مجاز پارامترهای شیمیایی در فرایند لجن فعال
مقادیر مجاز پارامترهای شیمیایی در فرایند لجن فعال
غلظت مجاز پارامترهای شیمیایی در هاضم بی هوازی
غلظت مجاز پارامترهای شیمیایی در هاضم بی هوازی

در فرایند لجن فعال باید به این نکته توجه داشت که به ندرت موقعیتی پیش می آید که محیط کشت های خالصی از میکروارگانیسم ها بتوانند برای تصفیه فاضلاب مورد استفاده قرار گیرند. این امر عمدتا به دلیل حضور انواع آلاینده های آلی و معدنی در فاضلاب می باشد که باعث کاهش رشد میکروارگانیزم ها می شود. این شرایط می تواند باعث تحریک یا متوقف کردن واکنش ها شود، به عنوان مثال جدول ۳ غلظت های تحریک کنندگی و بازدارندگی کاتیون های قلیایی  را در هاضم بی هوازی نشان می دهد.

غلظت مجاز کاتیون ها در هاضم بی هوازی
غلظت مجاز کاتیون ها در هاضم بی هوازی

ممکن است در اینجا ذکر شود که در حین طراحی یک تصفیه خانه فاضلاب صنعتی که از فرایندهای لجن فعال بیولوژیکی استفاده می کند، جمعیت میکروارگانیسم های مورد بررسی، یک کشت مرکب باشد. آنها در اجزاء متفاوت فاضلاب در مقادیر متفاوت عمل می کنند که به عواملی همچون شرایط محیطی، حضور مواد سمی یا بازدارنده، ماهیت آلاینده ها و تجزیه پذیری آن ها، مرحله رشد میکروارگانیسم ها، زمان تولید مثل آنها و ….. بستگی دارد. کندترین میزان تجزیه، سرعت کلی تصفیه را فرایند لجن فعال تعیین می کند، بنابراین باید زمان ماند هیدرولیکی کافی در راکتور بیولوژیکی برای جلوگیری از تخلیه ارگانیسم ها فراهم شود، به ویژه در زمان فعال کردن تصفیه خانه احتیاط ضروری است. زمان ماند داده شده به میکروارگانیسم ها در این مرحله کمک میکند تا به حضور اجزاء گوناگون فاضلاب عادت کرده و تولید پسابی با کیفیت رضایت بخش نمایند.